اوستایی

زبان اوستایی که در ایرانویج ، سرزمینی از نواحی شرق ایران (احتمالا خوارزم ، یا مرو و یا بلخ ) ، بدان سخن می گفته اند زبانی است که کتاب دینی زردشتیان ، اوستا ، بدان نوشته شده است . قدیم ترین آثار این زبان احتمالا متعلق به زمانی میان سده هشتم تا دهم پیش از میلاد است . از این زبان جز کتاب اوستا و آثار وابسته به آن هیچ اثر دیگری در دست نیست . بررسی های زبان شناسانی و سنجش زبان اوستایی با فارسی باستان و نیز سنجش این زبان با زبان های شرقی ایران در دوره میانه ، نشان می دهد که زبان اوستایی به شرق ایران تعلق داشته است .