سیاهچاله ها مناطقی
از فضا می باشند که نیروی گرانش در آنجا به قدری زیاد است که هیچ چیز نمی
تواند از آن منطقه بگریزد. سیاهچاله ها قابل رویت نیستند و در واقع
نامرئیند زیرا حتی نور نیز در دام آنها گرفتار می شود. تشریح بنیادی
سیاهچاله ها بر اساس معادلات موجود درتئوری نسبیت عام آلبرت اینیشتین مطرح
شد. این تئوری در سال 1916 منتشر گردید. سیاهچاله ها مناطقی از فضا می
باشند که نیروی گرانش در آنجا به قدری زیاد است که هیچ چیز نمی تواند از
آن منطقه بگریزد. سیاهچاله ها قابل رویت نیستند و در واقع نامرئیند زیرا
حتی نور نیز در دام آنها گرفتار می شود. تشریح بنیادی سیاهچاله ها بر اساس
معادلات موجود درتئوری نسبیت عام آلبرت اینیشتین مطرح شد. این تئوری در
سال 1916 منتشر گردید.
ذاتالکُرسی ، خداوند کرسی یا Cassiopeia ، از پیکرهای آسمانی است که در نیمکره شمالی زمین دیده میشود.
این پیکر آسمانی بهترین نقطهٔ شروع برای یافتن ستارگان در
پاییز است. پنج ستارهٔ اصلی در آن، مانند حرف W کنار هم قرار گرفتهاند و
با اینکه هیچکدام روشنتر از قدر اول نیستند به راحتی میتوان شکل W یا M را
مشاهده کرد. درخشانترین ستارهٔ ذات الکرسی ستارهٔ صدر (Schedar) در راس
غربی W واقع است.
اگر از ستارهٔ میانی W یعنی گاما- تختنشین، خطی فرضی را به
صدر وصل کنیم و آن را ۱۰ برابر فاصلهٔ دو ستاره امتداد دهیم به پیکره بزرگ
فرس اعظم یا اسب بالدار میرسیم. ستارگان اصلی آن مربع بزرگی را میسازند که
مربع فرس اعظم نامیده میشود و قدر ستارگان آن کمتر از قدر اول است. در یک
شب تاریک برای امتحان تیزبین بودنتان میتوانید ستارگان درون آن را بشمارید
که به بیش از ۱۲ تا هم میرسند.
ذاتالکرسی نخستین بار توسط عبدالرحمان صوفی رازی با چشم غیرمسلح رصد شد و مورد مطالعه قرار گرفت.
زمان رسیدن به نصف النهار : 29 آبان ؛
مساحت : 598 درجه مربع
چارگوش بزرگ (Great square) پگاسوس (Pegasus) در افسانهها
اسب بالداری بوده، به گونهای که مربع بزرگ، بدن و بالهای آن را تشکیل
میدهد. ستارگان بزرگ از بالا طرف راست در جهت عقربههای ساعت به ترتیب ساق
(Scheat)، مرکب (Markab)، جنب (Algenib) و فرس (Alpheratz) نام دارد، فرس
ستارهٔ فوقانی چپ مربع، در واقع متعلق به پیکر زن برزنجیر (آندرومدا) است
که شامل دو ردیف از ستارگان قدر سوم و چهارم است که یک V با دهانهٔ تنگ
تشکیل میدهند و نوک این V را ستارهٔ فرس میسازد.
اگر در آندرومدا، دومین جفت ستارهٔ شکلV را بسوی تختنشین و
به اندازهٔ فاصله خودشان امتداد دهیم به یک لکهٔ نورانی میرسیم که کهکشان
مارپیچی M۳۱ نام دارد. این کهکشان شبیه کهکشان راه شیری است که درفاصلهٔ
۲٫۹ میلیون سال نوری از ما قرار گرفته و نزدیکترین کهکشان از نظر فاصلهاست
و با چشم غیر مسلح نیز دیده میشود.
ستاره
ای تکامل یافته با جرم مشابه جرم خورشید ولی با ابعاد مشابه زمین(چگالی در
حد تن در سانتی مترمکعب).کوتوله های سفید از مواد تبهگن(دژنره )تشکیل شدهوتوسط
فشار تبهگنی الکترون شکل خود را حفظ می کنند.چگالی مواد تشکیل دهنده آن از
چگالی هر جسم زمینی بیشتر است بطوریکه هر یک سانتی مترمکعب از مواد آن
حدود یک تن وزن دارد.اولین کوتوله سفید کشف شده ستاره همدم ستاره شعرای
یمانی است که اکنون با نام ستارهشعرای بی (sirius b)
شناخته می شود.در سال 1844 فرید ریچ بسل متوجه بی نظمی هایی در حرکت ستاره
شعرای یمانی شد ونتیجه گیری کرد که باید ناشی از وجود یک همدم
باشد.دوستاره تشکیل یک زوج دوتایی می دادند که با دوره 50 ساله گرد همدیگر
می چرخیدند.با توجه به حرکت سیستم٬ جرم همدم باید قابل مقایسه با ستاره
اصلی باشد(با کمک قانون سوم کپلر جرم بین 0.75 تا 0.95برابرجرم خورشید برای آن محاسبه شده بود.) وباید نور آن آنقدر کم باشد که تا آن زمان بطور مستقیم مشاهدهنشده
بود.در سال 1862 آلوان کلارک وپسرش آلوان گراهام کلارک ستاره کم نوری در
فاصله بسیار نزدیکی از ستاره شعرای ا
است که بسیاری
از ستارگانش به انتهای عمرشان نزدیک شده اند.
تبلیغات 
آرشیو موضوعی
