سلام دوستان عزیز
همتنطور که در توضیح علم ریمیا گفتم یکی از
عجایب این علم طىالارض
می باشد .
طىالارض
را اینطور می توان تعریف کرد :
1- نزدیک شدن مکانها
به یکدیگر.
2- تجدد امثال یعنى ارسال صورتى به مکانى که اراده مى کند.
3- اعدام و ایجاد،
یعنى در یک مکان وجود عینى خود را نابود و همان زمان در مکان دیگر ایجاد
کرد. این قدرت را خدا به پیامبران و ائمه و بعضى از اولیاى الهى عنایت کرده
است. دیگران هم با اجازه یا به دستور و یا همراه با اولیاى الهى مى توانند
طى الارض کنند، البته چنین افرادى مسئله را پنهان نگه مى دارند و به کسى
نمى گویند مگر با اذن الهى و براى هدایت شخصى یا امر دیگر.
اگر انسان روحش را از
آلودگىها و تعلقها پاک ساخته و خود را به اصل و حقیقت وجود خویش برساند،
یعنى روح خدائى را در خود زنده کند ، ممکن است به این مقام نائل آید. ممکن است پاک کردن نفس
از آلودگى، شرط لازم براى رسیدن به این مقام باشد، ولى شرط کافى براى آن
نباشد. عارفان معمولاً به سالکان در این راه سفارش مى کنند که در درجه اوّل
از محرّمات اجتناب کنند و واجبات را انجام دهند. در درجه بعد آنان را به
انجام دادن مستحبات و اجتناب از مکروهات توصیه مى کنند.
این کار نیاز به
مداومت جدى و ریاضت شرعى دارد و باید زیر نظر اساتید واقعى عرفان قرار
گیرد، زیرا در این باب مدعیان طى الارض زیاد هستند.
قرآن مجید طى الارض را
براى یکى از نزدیکان با ایمان و دوستان خاص سلیمان به نام آصف بن برخیا ذکر
کرده که توانست تخت بلقیس را به یک چشم به هم زدن حاضر کند.
قرآن مجید درباره او
مى فرماید: «کسى که دانشى از کتاب داشت، این کار را انجام داد».
بسیارى از مفسران
گفتهاند: این مرد با ایمان از اسم اعظم الهى با خبر بود. البته منظور از
آگاهى بر اسم اعظم، تخلّق (آراستگى) به آن اسم و وصف است، یعنى انسان از
نظر آگاهى و اخلاق و تقوا و ایمان آن چنان تکامل یابد که مظهرى از آن اسم
گردد.
این تکامل معنوى و روحانى (که پرتوى از آن اسم اعظم الهى است)
قدرت بر این کار را فراهم مى کند.
براى توضیح بیشتر این
بحث مراجعه کنید به کتاب مهرتابان از علامه محمد حسین طباطبایى، ص 177 -
186.
به نظر من توسط علم لیمیا (طلسمات) می توان این کار را انجام داد
البته به کمک طلسماتی طاقت فرسا .
من در کتابی خطی طلسم
(( طی المنازل مساوی )) را دیدم که توسط آن
می توانستید این عمل شگفت را انجام دهید .
بررسی
دقیق تر طی الارض:
در قرآن : بسیاری از صاحبنظران
در اسلام، طی الارض را ریشه در آیات ۳۸-۴۰ از
نمل میدانند:
۳۸: سلیمان گفت،
«اى بزرگان، کدام یک از شما مى توانید کاخ او (ملکه سبا) را براى من
بیاورید، قبل از اینکه آنها به عنوان تسلیم شدگان به اینجا برسند»
۳۹: یک عفریت از
جن ها گفت، «من مى توانم قبل از اینکه تو بایستى، آن را نزد تو بیاورم. من
قدرت کافى براى انجام این کار را دارم.»
۴۰: آن کسى که از
کتاب علم داشت گفت، «من مى توانم تا چشم بر هم زنى آن را نزد تو بیاورم.»
هنگامى که او (سلیمان) آن را جلوى خود مستقر دید گفت، «این رحمتى است از
جانب پروردگار من، که با آن من را امتحان مى کند، تا نشان دهد که من
سپاسگزار هستم یا ناسپاس. هر کسى که سپاسگزار باشد به نفع خود سپاسگزار است
و اگر کسى ناسپاس شود، پس پروردگار من به او نیازى ندارد، محترم ترین.»
در این آیات اعتقاد بر این است که شخص در آیه سوم همان آصف ابن برخیا است، که مقام پیامبری نداشت. حدیثی
از جعفر صادق انتقال تخت ملکه صبا را توسط عاصف با «طی
الارض» بیان کرده است و حدیث دیگری از محمد باقر قدرت عاصف بن
برخیا را به دانش وی از اسامی خداوند نسبت میدهد:
اسم اعظم خداوند، هفتاد و سه حرف
است. آصف بن برخیا فقط یکی از آن حروف را میدانست که توانست زمین را درهم
نوردد و قبل از یک چشم بر هم زدن، تخت بلیقس را از سرزمین سبا نزد سلیمان
حاضر سازد؛ و ما ائمّه معصومین هفتاد و دو
حرف از آن را میدانیم. یک حرف را هم خداوند به خودش اختصاص داده و تنها نزد
اوست
مفاهیم طی الارض در
غرب : مفاهیم
موازی و مشابه با آنچه که در اسلام طی الارض نام دارد را میتوان در غرب
نیز مشاهده نمود. بطور نمونه در گزارشی در سال ۲۰۰۴ به نیروی هوایی ایالات
متحده آمریکا، دکتر اریک دیویس (به انگلیسی:
Eric W. Davis, Ph.D) به این سازمان نظامی توصیه کرد که نظریهٔ
p-Teleportation را بررسی کنند. در تعریف این پدیده نوشته شده:
انتقال انسان یا اشیا بی جان با توسل به نیروهای ذهنی
در سال ۲۰۰۸ نیز فیلم
Jumper حاوی مضامین انتقال با صرف اراده، توسط هالیوود نیز به نمایش در
آمد.
از دید تصوف : در برخی مکاتب تصوف،
به طی الارض، «طی المکان» نیز گفته شده. در
رساله قشیریه، اینگونه کرامات فقط مخصوص «اولیا الله» دانسته شده اند، و بر
خلاف معجزات پیامبر، اکتسابی و غیر دعوی میباشند.
سخن از طی المکان و
کرامات در کتب عرفانی بسیار به میان آمده، که بطور نمونه می توان به روایات
ابوسعید ابوالخیر و یا طریقت مولانا و یا داستانهای منتسب به حضرت خضر در
این باب اشاره نمود. و گزارشهای زیادی در این میان میتوان در ادبیات تصوف
دید. بطور نمونه ادریس شاه و رابرت گریوز (به انگلیسی: Robert Graves)
وقایعی را روایت میکنند که در آن اعضای صوفیان عظیمیه «همانند شیخان قدیم
همزمان در چند مکان حضور داشتند.» و یا روایات دیگری را میتوان در تذکرة
الاولیا منتسب به عطار نیشابوری، و یا نوشته های ابن عربی و روایات بایزید
بسطامی یافت.
با اینحال، در این
نوشته ها، اولیا الله، صاحبان این قدرت، کسانی اند که بر مردم پوشیده اند، و
حتی خود از یکدیگر بی خبرند.
در مکاتب شیعه : در اصول کافی نیز سخن
از طی الارض نیز به میان آمده، و اسناد مکتوبی در باب طی الارض امامان شیعه
در تاریخ و مهدی موعود نیز موجود است . مفاهیم فلسفی کرامات و طی الارض را
میتوان در نوشته های سید شهابالدین مرعشی نجفی، علامه طباطبایی، و
ملاصدرا نیز با تعابیر مختلف جستجو و یا مشاهده کرد.
در
مکاتب یهودی : طی الارض مفهومی است که در مکاتب عرفانی یهودیان نیز با نام (به
انگلیسی: Kefitzat Haderech) و (به عبری: קְפִיצַת הַדֶּרֶךְ) نیز دیده شده
است.
طی الارض به امر امام
هادی علیه السلام شخصی به نام اسحاق که
شغلش خرید و فروش گوسفند بود می گوید: برای امام هادی علیه
السلام گوسفندان فراوانی خریدم. امام دستور فرمود به منطقهای بروم و
گوسفندان را میان عدهای تقسیم کنم. من هم دستور امام را اجرا کردم. سپس از
امام اجازه خواستم به بغداد برگردم. آن روز، روز ترویه (هشتم ماه ذی حجه )
بود. امام فرمود:«فردا را که روز نهم ذی حجّه و روز عرفه است پیش ما بمان.
آنگاه به بغداد بازگرد.»
روز عرفه در خدمت امام
ماندم و شب عید قربان را در یکی از اتاقهای منزلش خوابیدم.
سحرگاهان امام تشریف
آورد و فرمود:«ای اسحاق برخیز.»
من برخاستم، و همین که
چشم خود را باز کردم دیدم در بغداد، مقابل در خانه ام ایستادهام.
وقتی دوستانم به
دیدارم آمدند به آنها گفتم:«روز عرفه (نهم ذی حجّه) را در سامرّا بودم و
اکنون که عید قربان (روز دهم ذی حجه) است در بغداد هستم.» و هیچیک از دوستانم
باور نمیکردند.(بحارالانوار)
ارسال شده توسط :Mosy Rele در سه شنبه 26 مرداد 1389 | نظرات ()
تعداد بازدیدهای این مطلب :: بازدید
آرشیو موضوعی
